fot. Marek Karewicz
Przez ostatnie lata Zbyszek Wegehaupt tworzył Zbigniew Wegehaupt Quartet w składzie: Jerzy Małek – trąbka, flugelhorn, Dominik Wania – fortepian, Zbigniew Wegehaupt – kontrabas, oraz Dawid Fortuna – perkusja. Zespół prezentował jazz na pograniczu tradycji i improwizacji, łącząc mistrzostwo instrumentów melodycznych z rytmiczną precyzją i otwartą formą improwizacji.
Quartet nagrał m.in. muzykę do filmu Porwanie Europy. Historia warszawskiego 20-lecia międzywojennego, dokumentalnej produkcji poświęconej architekturze i przemianom społecznym Warszawy w okresie międzywojennym. W muzyce do tego filmu Wegehaupt po raz kolejny udowodnił swoje umiejętności kompozytorskie i interpretacyjne – partytura łączy elementy klasycznego jazzu z narracyjną dramaturgią ścieżki dźwiękowej, współtworząc atmosferę narracji o mieście i jego historii.
Wegehaupt Quartet był też aktywny koncertowo i studyjnie: materiał z ich występów pojawia się w archiwalnych nagraniach wideo, które dokumentują brzmienie zespołu złożonego z lidera oraz czołowych postaci młodego pokolenia polskiego jazzu.
Równolegle do działalności artystycznej Zbyszek Wegehaupt przez wiele lat był nauczycielem w Zespole Państwowych Szkół Muzycznych im. Fryderyka Chopina przy ul. Bednarskiej w Warszawie. Pracę pedagogiczną traktował niezwykle poważnie – była dla niego czymś więcej niż etatem, raczej osobistym zobowiązaniem wobec młodszych pokoleń muzyków.
Nie chodziło o formalną punktualność czy szkolną rutynę – zdarzało się, że uczniowie czekali na niego godzinami. Jednak kiedy już rozpoczynała się lekcja, Wege był całkowicie obecny. Analizował indywidualne predyspozycje każdego ucznia, szukał dla niego właściwej drogi, budował fundamenty techniczne i muzyczne bez kompromisów.
Nie był to proces łatwy dla młodych, często niecierpliwych adeptów. Wegehaupt nie spieszył się, nie uznawał półśrodków. Wymagał rzetelności, cierpliwości i pracy nad detalem – przygotowywał do zawodu muzyka profesjonalnie, bez skrótów i złudzeń. Ci, którzy wytrzymali tę szkołę, po latach mówią o niej z wdzięcznością.
