Kwartet Zbigniewa Seiferta, Jazz nad Odrą 1969, fot. Maciej Sochor

ZBIGNIEW SEIFERT QUARTET (1965-1970)

Pierwszym zespołem, z którym Janusz Stefański pojawił się na scenie ogólnopolskiej, był kwartet Zbigniewa Seiferta, założony w 1965 r. W tamtym czasie Seifert grał jeszcze na saksofonie, a nie na skrzypcach.

W skład zespołu wchodzili:
Zbigniew Seifert - alto sax,
Jan Jarczyk - piano,
Jan Gonciarczyk - bass,
Janusz Stefański - drums.

Cała czwórka poznała się w krakowskim Liceum Muzycznym im. Chopina, w eksperymentalnej klasie jazzu, prowadzonej przez legendarnego Alojzego Thomysa.

Muzycy kwartetu Seiferta od początku byli bezkompromisowi i odważni w swoich artystycznych dążeniach. Starali się przełamywać stereotypy. Systematycznie doskonalili swoje umiejętności, poszukiwali, rozwijali się, komponowali. Sięgali do standardów, choć stawiali przede wszystkim na kompozycje autorskie. Z czasem stali się jedną z ważniejszych jazzowych grup Krakowa.

Kwartet Seiferta oficjalnie debiutował w listopadzie 1965 r., podczas Zaduszek Jazzowych. Ich występ miał miejsce w Krzysztoforach, gdzie odbywały się jam sessions. Andrzej Jaroszewski entuzjastycznie komentował ten koncert, jako "zapowiedź nowej generacji muzycznej, debiut formacji grającej jazz nowoczesny". W folderze festiwalowym "Krakowski Festiwal Jazzowy po raz czternasty" napisano: "Drugim debiutantem piątkowego wieczoru był Zbigniew Seifert - saksofonista altowy, pozostający pod wpływem Johna Coltrane’a, a także Zbyszka Namysłowskiego. Szczególnie w temacie McCoy Tynera cały zespół zaprezentował próbę rzetelnego jazzu nowoczesnego".

Kwartet Zbigniewa Seiferta stał się jedną z wizytówek krakowskiej awangardowej sceny jazzowej. 

Jan Jarczyk i Jan Gonciarczyk wspominali: "W Krakowie najczęściej grywaliśmy "Pod Baranami". Panowała opinia, że jako kwartet zmieniliśmy oblicze jazzu. Niestety, nigdy nie nagraliśmy płyty, ponieważ nikt z nas nie poszedł do Polskich Nagrań z propozycją, by to zrobić. Mieliśmy świadomość, że jeszcze tyle mamy do zrobienia. Graliśmy dość często, dużo jeździliśmy po Polsce".

Kwartet wystąpił na festiwalu Jazz nad Odrą w 1968 i 1969. Na tym drugim Stefański uzyskał wyróżnienie w kategorii solistów, a zespół zdobył 1. nagrodę w kategorii zespołów nowoczesnych.

Pierwsze osiągnięcia otworzyły im możliwość występu na Jazz Jamboree 1969 i 1970. Dwa nagrania kwartetu, zarejestrowane podczas Jamboree '69, wydano w 1970 na składance "New Faces in Polish Jazz". Jak miało okazać się, był to przez wiele lat jedyny fonograficzny ślad poczynań zespołu Seiferta z tamtego okresu. Kwartet Seiferta, niestety, nigdy nie doczekał się wydania płyty w najbardziej prestiżowej polskiej serii - Polish Jazz, nie dokonali też nagrań studyjnych.

"NORA" 1969-1970 (wyd. 2010)

31 maja 2010, czterdzieści lat po rozwiązaniu się formacji Zbigniew Seifert Quartet, ukazała się nakładem Gad Records płyta "Nora", zawierająca koncerty zespołu podczas Jazz nad Odrą 1969 oraz Jazz Jamboree 1969 i 1970. Oprócz interpretacji jazzowych standardów, album zawierał również pierwsze własne kompozycje Seiferta i Jarczyka. Utwór "Nora" pomógł kwartetowi wygrać Jazz nad Odrą w 1969, zaś album "Nora" to skrótowa dokumentacja działalności zespołu.

"W 1969 na płycie "New Faces in Polish Jazz" wydano dwa nagrania, zarejestrowane podczas Jazz Jamboree 1969 - "Złudzenie (Illusion)" i "Taniec Garbusa" (Hunchback's Dance"). .Jak miało okazać się, był to jedyny fonograficzny ślad poczynań zespołu. " (gadrecords.pl).

Kwartet Seiferta uległ rozwiązaniu jesienią 1970, gdy zobowiązania lidera, a także Janusza Stefańskiego wobec kwintetu Tomasza Stańko przestały pozwalać na równoległą pracę w dwóch projektach.